One sunny morning, Emperor Akbar was in his grand palace. He drew a long, straight line on the floor with a piece of chalk. 'My clever friends,' he said with a smile, 'who can make this line shorter without touching it?'

Akbar looked around at his courtiers. Everyone looked puzzled. They scratched their heads and pondered. How could a line become shorter if you couldn't erase it or cut it?

No one knew what to do. The line stayed just as long as Akbar had drawn it. Emperor Akbar waited, but no one had an idea.

एक धूप भरी सुबह बादशाह अकबर अपने बड़े महल में थे। उन्होंने चॉक के एक टुकड़े से फ़र्श पर एक लंबी, सीधी लकीर खींची। ‘मेरे चतुर दोस्तो,’ उन्होंने मुस्कुराकर कहा, ‘कौन इस लकीर को बिना छुए छोटा कर सकता है?’

अकबर ने अपने दरबारियों की ओर देखा। सब उलझन में थे। वे सिर खुजाने लगे और सोचने लगे। अगर लकीर को मिटा या काट नहीं सकते, तो वह छोटी कैसे होगी?

किसी को कुछ समझ नहीं आया। लकीर उतनी ही लंबी रही जितनी अकबर ने खींची थी। बादशाह अकबर इंतज़ार करते रहे, पर किसी के पास कोई उपाय नहीं था।

ଏକ ଖରାଦିନ ସକାଳେ ବାଦଶାହ ଆକବର ତାଙ୍କ ବଡ଼ ରାଜମହଲରେ ଥିଲେ। ସେ ଖଡ଼ି ଖଣ୍ଡେରେ ଚଟାଣ ଉପରେ ଗୋଟିଏ ଲମ୍ବା, ସିଧା ଗାର କାଟିଲେ। ‘ମୋର ଚତୁର ବନ୍ଧୁମାନେ,’ ସେ ହସି କହିଲେ, ‘କିଏ ଏହି ଗାରକୁ ନ ଛୁଇଁ ଛୋଟ କରିପାରିବ?’

ଆକବର ତାଙ୍କ ଦରବାରୀମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁଲେ। ସମସ୍ତେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ସେମାନେ ମୁଣ୍ଡ କୁଣ୍ଡାଇ ଭାବିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଗାରକୁ ଲିଭାଇ କି କାଟି ନ ପାରିଲେ ତାହା ଛୋଟ ହେବ କେମିତି?

କାହାକୁ କିଛି ଜଣା ପଡ଼ିଲା ନାହିଁ। ଗାରଟି ଆକବର ଯେତିକି ଲମ୍ବା କାଟିଥିଲେ, ସେତିକି ରହିଲା। ବାଦଶାହ ଆକବର ଅପେକ୍ଷା କଲେ, କିନ୍ତୁ କାହା ପାଖରେ କୌଣସି ଉପାୟ ନ ଥିଲା।

ఒక ఎండ ఉదయం అక్బర్ చక్రవర్తి తన పెద్ద రాజభవనంలో ఉన్నారు. ఆయన సుద్దముక్కతో నేల మీద ఒక పొడవైన, తిన్నని గీత గీశారు. ‘నా తెలివైన మిత్రులారా,’ ఆయన నవ్వుతూ అన్నారు, ‘ఈ గీతను ముట్టుకోకుండా ఎవరు చిన్నది చేయగలరు?’

అక్బర్ తన సభికుల వైపు చూశారు. అందరూ అయోమయంగా చూశారు. వాళ్ళు తలలు గోక్కుంటూ ఆలోచించారు. గీతను చెరపకుండా, కోయకుండా అది ఎలా చిన్నది అవుతుంది?

ఎవరికీ ఏం చేయాలో తెలియలేదు. అక్బర్ గీసినంత పొడవుగానే గీత అలాగే ఉంది. అక్బర్ చక్రవర్తి ఎదురుచూశారు, కానీ ఎవరికీ ఉపాయం తట్టలేదు.

ஒரு வெயில் நிறைந்த காலையில் அக்பர் பேரரசர் தம் பெரிய அரண்மனையில் இருந்தார். அவர் ஒரு சாக்கட்டியால் தரையில் நீளமான, நேரான ஒரு கோடு வரைந்தார். ‘என் புத்திசாலி நண்பர்களே,’ என்று புன்னகையுடன் சொன்னார், ‘இந்தக் கோட்டைத் தொடாமல் யார் சிறியதாக்க முடியும்?’

அக்பர் தம் அரசவையினரைப் பார்த்தார். எல்லாரும் குழம்பிப் போனார்கள். தலையைச் சொறிந்துகொண்டு யோசித்தார்கள். கோட்டை அழிக்கவோ வெட்டவோ முடியாவிட்டால், அது எப்படிச் சிறியதாகும்?

யாருக்கும் என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை. அக்பர் வரைந்த அதே நீளத்தில் கோடு அப்படியே இருந்தது. அக்பர் பேரரசர் காத்திருந்தார், ஆனால் யாருக்கும் ஒரு யோசனையும் வரவில்லை.

よく はれた あさ、アクバルこうていは りっぱな おしろに いました。こうていは チョークで ゆかに ながくて まっすぐな せんを ひきました。「かしこい みなの もの」と こうていは にっこり いいました。「この せんに さわらずに、みじかく できる ものは いるかな？」

アクバルは けらいたちを みまわしました。みんな こまった かおを しています。あたまを かいて、うーんと かんがえました。けしても きっても いけないのに、どうやって せんを みじかく するのでしょう？

だれにも わかりません。せんは アクバルが ひいた ときの ながさの ままでした。アクバルこうていは まちましたが、だれも いい かんがえが うかびませんでした。

Just then, Birbal, the wise minister, walked into the room. He saw the long line on the floor and the thoughtful look on Emperor Akbar's face.

'What is the puzzle, my Emperor?' Birbal asked with his gentle smile. Akbar explained, 'Birbal, make this line shorter without touching it!'

Birbal looked at the line. He thought for a moment, a little twinkle in his eyes. He knew exactly what to do!

तभी समझदार मंत्री बीरबल कमरे में आए। उन्होंने फ़र्श पर लंबी लकीर देखी और बादशाह अकबर के चेहरे पर सोच में डूबा भाव भी।

‘क्या पहेली है, जहाँपनाह?’ बीरबल ने अपनी प्यारी मुस्कान के साथ पूछा। अकबर ने बताया, ‘बीरबल, इस लकीर को बिना छुए छोटा करो!’

बीरबल ने लकीर को देखा। उन्होंने एक पल सोचा, उनकी आँखों में हल्की-सी चमक आ गई। उन्हें ठीक-ठीक पता था कि क्या करना है!

ସେତିକିବେଳେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମନ୍ତ୍ରୀ ବୀରବଲ କୋଠରିକୁ ଆସିଲେ। ସେ ଚଟାଣରେ ଲମ୍ବା ଗାରଟି ଦେଖିଲେ, ଆଉ ବାଦଶାହ ଆକବରଙ୍କ ମୁହଁରେ ଚିନ୍ତାର ଭାବ ବି ଦେଖିଲେ।

‘କ’ଣ ପହେଳି, ଜାହାଁପନା?’ ବୀରବଲ ତାଙ୍କ ମିଠା ହସ ସହ ପଚାରିଲେ। ଆକବର ବୁଝାଇଲେ, ‘ବୀରବଲ, ଏହି ଗାରକୁ ନ ଛୁଇଁ ଛୋଟ କର!’

ବୀରବଲ ଗାରଟିକୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ଟିକେ ଭାବିଲେ, ତାଙ୍କ ଆଖିରେ ଟିକିଏ ଚମକ ଦେଖାଗଲା। କ’ଣ କରିବାକୁ ହେବ, ସେ ଠିକ୍ ଜାଣିଥିଲେ!

అప్పుడే తెలివైన మంత్రి బీర్బల్ గదిలోకి వచ్చారు. ఆయన నేల మీద పొడవైన గీతనూ, అక్బర్ చక్రవర్తి ముఖంలో ఆలోచనను కూడా చూశారు.

‘ఏమిటి పొడుపు కథ, ప్రభూ?’ బీర్బల్ తన మృదువైన నవ్వుతో అడిగారు. అక్బర్ చెప్పారు, ‘బీర్బల్, ఈ గీతను ముట్టుకోకుండా చిన్నది చెయ్యి!’

బీర్బల్ గీత వైపు చూశారు. ఒక క్షణం ఆలోచించారు, ఆయన కళ్ళలో చిన్న మెరుపు మెరిసింది. ఏం చేయాలో ఆయనకు సరిగ్గా తెలుసు!

அப்போதுதான் அறிவுள்ள அமைச்சர் பீர்பால் அறைக்குள் வந்தார். தரையில் இருந்த நீண்ட கோட்டையும், அக்பர் பேரரசரின் முகத்தில் இருந்த யோசனையையும் அவர் பார்த்தார்.

‘என்ன புதிர், அரசே?’ என்று பீர்பால் தம் இனிய புன்னகையுடன் கேட்டார். அக்பர் சொன்னார், ‘பீர்பால், இந்தக் கோட்டைத் தொடாமல் சிறியதாக்கு!’

பீர்பால் கோட்டைப் பார்த்தார். ஒரு கணம் யோசித்தார், அவர் கண்களில் ஒரு சிறிய மின்னல் தெரிந்தது. என்ன செய்ய வேண்டும் என்று அவருக்குச் சரியாகத் தெரியும்!

ちょうど そのとき、かしこい だいじんの ビールバルが へやに はいって きました。ビールバルは ゆかの ながい せんと、かんがえこむ アクバルこうていの かおを みました。

「どんな なぞなぞですか、こうていさま？」と ビールバルは やさしく ほほえんで ききました。アクバルは いいました。「ビールバル、この せんに さわらずに みじかく してみよ！」

ビールバルは せんを みました。すこし かんがえると、めが きらりと ひかりました。どう すれば いいか、ちゃんと わかったのです！

Birbal politely asked for another piece of chalk. Everyone watched him closely. What would he do?

With a steady hand, Birbal drew another line right next to Akbar's line. But Birbal's line was much, much longer than the first one!

He did not touch Akbar's line at all. He just drew his own very long line beside it. Everyone leaned in to see.

बीरबल ने विनम्रता से चॉक का एक और टुकड़ा माँगा। सब उन्हें ध्यान से देख रहे थे। वे क्या करेंगे?

बीरबल ने स्थिर हाथ से अकबर की लकीर के ठीक बगल में एक और लकीर खींची। पर बीरबल की लकीर पहली लकीर से बहुत, बहुत लंबी थी!

उन्होंने अकबर की लकीर को ज़रा भी नहीं छुआ। उन्होंने बस उसके बगल में अपनी बहुत लंबी लकीर खींच दी। सब झुककर देखने लगे।

ବୀରବଲ ନମ୍ରତାର ସହ ଆଉ ଏକ ଖଡ଼ି ଖଣ୍ଡ ମାଗିଲେ। ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଦେଖୁଥିଲେ। ସେ କ’ଣ କରିବେ?

ସ୍ଥିର ହାତରେ ବୀରବଲ ଆକବରଙ୍କ ଗାର ଠିକ୍ ପାଖରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଗାର କାଟିଲେ। କିନ୍ତୁ ବୀରବଲଙ୍କ ଗାର ପ୍ରଥମ ଗାରଠୁ ବହୁତ, ବହୁତ ଲମ୍ବା ଥିଲା!

ସେ ଆକବରଙ୍କ ଗାରକୁ ଜମା ଛୁଇଁଲେ ନାହିଁ। ସେ କେବଳ ତା’ ପାଖରେ ନିଜର ବହୁତ ଲମ୍ବା ଗାରଟିଏ କାଟିଦେଲେ। ସମସ୍ତେ ଆଗକୁ ଝୁଙ୍କି ଦେଖିଲେ।

బీర్బల్ మర్యాదగా ఇంకో సుద్దముక్క అడిగారు. అందరూ ఆయనను జాగ్రత్తగా చూస్తున్నారు. ఆయన ఏం చేస్తారు?

స్థిరమైన చేతితో బీర్బల్ అక్బర్ గీత పక్కనే ఇంకో గీత గీశారు. కానీ బీర్బల్ గీత మొదటి గీత కంటే చాలా, చాలా పొడవుగా ఉంది!

ఆయన అక్బర్ గీతను అస్సలు ముట్టుకోలేదు. దాని పక్కన తన సొంత పొడవైన గీతను గీశారంతే. అందరూ ముందుకు వంగి చూశారు.

பீர்பால் பணிவாக இன்னொரு சாக்கட்டி கேட்டார். எல்லாரும் அவரைக் கவனமாகப் பார்த்தார்கள். அவர் என்ன செய்வார்?

உறுதியான கையால் பீர்பால் அக்பரின் கோட்டுக்கு அருகிலேயே இன்னொரு கோடு வரைந்தார். ஆனால் பீர்பாலின் கோடு முதல் கோட்டைவிட மிக, மிக நீளமாக இருந்தது!

அவர் அக்பரின் கோட்டைக் கொஞ்சம்கூடத் தொடவில்லை. அதன் அருகில் தம்முடைய மிக நீண்ட கோட்டை மட்டும் வரைந்தார். எல்லாரும் குனிந்து பார்த்தார்கள்.

ビールバルは ていねいに、チョークを もう ひとつ たのみました。みんなが じっと みています。ビールバルは なにを するのでしょう？

ビールバルは しっかりした てつきで、アクバルの せんの すぐ となりに もう ひとつ せんを ひきました。でも ビールバルの せんは、さいしょの せんより ずっと ずっと ながかったのです！

ビールバルは アクバルの せんには まったく さわりませんでした。その となりに、じぶんの とても ながい せんを ひいた だけです。みんな みを のりだして のぞきこみました。

Emperor Akbar looked at the two lines. He gasped! Birbal's line was so long that his own first line now looked very short in comparison.

Birbal had made the first line shorter, without ever touching it! It was a clever trick.

Akbar clapped his hands with joy. 'Birbal, you are truly wise!' he exclaimed. All the courtiers cheered for Birbal's quick thinking. The puzzle was solved in a very smart way.

बादशाह अकबर ने दोनों लकीरों को देखा। वे हैरान रह गए! बीरबल की लकीर इतनी लंबी थी कि उनकी अपनी पहली लकीर अब उसके सामने बहुत छोटी लग रही थी।

बीरबल ने पहली लकीर को बिना छुए छोटा कर दिया था! यह एक चतुर तरकीब थी।

अकबर ने खुशी से तालियाँ बजाईं। ‘बीरबल, तुम सच में बुद्धिमान हो!’ उन्होंने कहा। सभी दरबारियों ने बीरबल की तेज़ बुद्धि के लिए जयकार की। पहेली बहुत समझदारी से सुलझ गई थी।

ବାଦଶାହ ଆକବର ଦୁଇଟି ଗାରକୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲେ! ବୀରବଲଙ୍କ ଗାର ଏତେ ଲମ୍ବା ଥିଲା ଯେ ତାଙ୍କ ନିଜ ପ୍ରଥମ ଗାର ଏବେ ତା’ ପାଖରେ ବହୁତ ଛୋଟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।

ବୀରବଲ ପ୍ରଥମ ଗାରକୁ ଥରେ ବି ନ ଛୁଇଁ ଛୋଟ କରିଦେଇଥିଲେ! ଏହା ଏକ ଚତୁର କୌଶଳ ଥିଲା।

ଆକବର ଖୁସିରେ ତାଳି ମାରିଲେ। ‘ବୀରବଲ, ତୁମେ ସତରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ!’ ସେ କହିଉଠିଲେ। ସବୁ ଦରବାରୀ ବୀରବଲଙ୍କ ଚଞ୍ଚଳ ବୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ଜୟଜୟକାର କଲେ। ପହେଳିଟି ବହୁତ ଚତୁରତାର ସହ ସମାଧାନ ହୋଇଗଲା।

అక్బర్ చక్రవర్తి రెండు గీతలనూ చూశారు. ఆయన ఆశ్చర్యపోయారు! బీర్బల్ గీత ఎంత పొడవుగా ఉందంటే, ఆయన గీసిన మొదటి గీత ఇప్పుడు దాని పక్కన చాలా చిన్నదిగా కనిపించింది.

బీర్బల్ మొదటి గీతను ఒక్కసారి కూడా ముట్టుకోకుండా చిన్నది చేశారు! అది ఒక తెలివైన ఉపాయం.

అక్బర్ సంతోషంతో చప్పట్లు కొట్టారు. ‘బీర్బల్, నువ్వు నిజంగా తెలివైనవాడివి!’ అని ఆయన అన్నారు. సభికులందరూ బీర్బల్ చురుకైన బుద్ధికి జయజయధ్వానాలు చేశారు. పొడుపు కథ ఎంతో తెలివిగా విడిపోయింది.

அக்பர் பேரரசர் இரண்டு கோடுகளையும் பார்த்தார். அவர் வியந்து போனார்! பீர்பாலின் கோடு அவ்வளவு நீளமாக இருந்ததால், அவர் வரைந்த முதல் கோடு இப்போது அதன் பக்கத்தில் மிகச் சிறியதாகத் தெரிந்தது.

பீர்பால் முதல் கோட்டை ஒரு முறைகூடத் தொடாமல் சிறியதாக்கிவிட்டார்! அது ஒரு புத்திசாலித்தனமான தந்திரம்.

அக்பர் மகிழ்ச்சியில் கைதட்டினார். ‘பீர்பால், நீ உண்மையிலேயே அறிவாளி!’ என்று கூவினார். அரசவையினர் எல்லாரும் பீர்பாலின் விரைவான அறிவைப் பாராட்டி ஆரவாரம் செய்தார்கள். புதிர் மிகப் புத்திசாலித்தனமாகத் தீர்ந்தது.

アクバルこうていは ふたつの せんを みくらべました。そして はっと しました！ ビールバルの せんが あまりに ながいので、じぶんが ひいた さいしょの せんが、いまは とても みじかく みえたのです。

ビールバルは さいしょの せんに いちども さわらずに、みじかく して しまいました！ なんと かしこい やりかたでしょう。

アクバルは うれしくて てを たたきました。「ビールバル、おまえは ほんとうに かしこいのう！」と こうていは さけびました。けらいたちも みんな、ビールバルの すばやい ちえに はくしゅかっさい しました。なぞなぞは とても かしこい やりかたで とけたのでした。