One sunny morning, Emperor Akbar stood on his palace balcony in the city of Agra. All around him, crows were flapping and cawing. Caw! Caw! Caw!

Akbar had an idea for a puzzle. He went into his court and asked, “Tell me, how many crows live in Agra?”

The ministers looked at each other. Count every crow in the city? Impossible!

एक धूप भरी सुबह, बादशाह अकबर आगरा शहर में अपने महल की बालकनी पर खड़े थे। उनके चारों ओर कौवे पंख फड़फड़ा रहे थे और काँव-काँव कर रहे थे। काँव! काँव! काँव!

अकबर के मन में एक पहेली सूझी। वे दरबार में गए और पूछा, “बताओ, आगरा में कितने कौवे रहते हैं?”

मंत्री एक-दूसरे का मुँह देखने लगे। शहर के हर कौवे को गिनना? नामुमकिन!

ଗୋଟିଏ ଖରାଦିନ ସକାଳେ, ବାଦଶାହ ଆକବର ଆଗ୍ରା ସହରରେ ତାଙ୍କ ରାଜପ୍ରାସାଦର ବାରଣ୍ଡାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଚାରିପଟେ କାଉମାନେ ଡେଣା ଫଡ଼ଫଡ଼ କରୁଥିଲେ ଆଉ କା’ କା’ କରୁଥିଲେ। କା’! କା’! କା’!

ଆକବରଙ୍କ ମନରେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରହେଳିକା ଆସିଲା। ସେ ଦରବାରକୁ ଗଲେ ଆଉ ପଚାରିଲେ, “କହ ତ, ଆଗ୍ରାରେ କେତେ କାଉ ରହନ୍ତି?”

ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ପରସ୍ପର ମୁହଁ ଚାହିଁଲେ। ସହରର ପ୍ରତ୍ୟେକ କାଉକୁ ଗଣିବା? ଅସମ୍ଭବ!

ఒక ఎండ ఉదయం, చక్రవర్తి అక్బర్ ఆగ్రా నగరంలోని తన రాజభవనపు బాల్కనీలో నిలబడి ఉన్నాడు. ఆయన చుట్టూ కాకులు రెక్కలు కొడుతూ కావ్ కావ్ అంటున్నాయి. కావ్! కావ్! కావ్!

అక్బర్‌కు ఒక పొడుపుకథ ఆలోచన వచ్చింది. సభలోకి వెళ్ళి అడిగాడు, “చెప్పండి, ఆగ్రాలో ఎన్ని కాకులు ఉన్నాయి?”

మంత్రులు ఒకరి ముఖాలు ఒకరు చూసుకున్నారు. నగరంలో ప్రతి కాకినీ లెక్కపెట్టడమా? అసాధ్యం!

ஒரு வெயில் காலை, பேரரசர் அக்பர் ஆக்ரா நகரில் தன் அரண்மனை மாடத்தில் நின்றுகொண்டிருந்தார். அவரைச் சுற்றிக் காகங்கள் சிறகடித்துக் கரைந்துகொண்டிருந்தன. கா! கா! கா!

அக்பருக்கு ஒரு புதிர் தோன்றியது. அவர் அரசவைக்குச் சென்று கேட்டார், “சொல்லுங்கள், ஆக்ராவில் எத்தனை காகங்கள் வாழ்கின்றன?”

அமைச்சர்கள் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக்கொண்டார்கள். நகரத்தின் ஒவ்வொரு காகத்தையும் எண்ணுவதா? முடியவே முடியாது!

ある はれた あさ、アクバルこうていは アーグラの まちの きゅうでんの バルコニーに たっていました。まわりでは カラスが はばたいて、カー、カー、カーと ないていました。

アクバルは なぞなぞを おもいつきました。ひろまに いって、たずねました。「さて、アーグラには カラスが なんわ すんでいるかな?」

だいじんたちは かおを みあわせました。まちじゅうの カラスを かぞえる? むりです!

Then Birbal stepped forward and bowed. “Your Majesty, give me one day, and I will tell you.”

All that day, Birbal walked through the city. He looked up at the trees. He looked at the rooftops. He smiled and nodded, as if he were counting.

The next morning, he came back to court. “Your Majesty, there are ninety-five thousand, four hundred and sixty-three crows in Agra.”

तब बीरबल आगे आए और झुककर बोले। “जहाँपनाह, मुझे एक दिन दीजिए, मैं आपको बता दूँगा।”

पूरे दिन बीरबल शहर में घूमते रहे। उन्होंने पेड़ों की ओर ऊपर देखा। उन्होंने छतों को देखा। वे मुस्कुराते और सिर हिलाते रहे, मानो गिनती कर रहे हों।

अगली सुबह वे दरबार में लौटे। “जहाँपनाह, आगरा में पचानवे हज़ार चार सौ तिरसठ कौवे हैं।”

ସେତିକିବେଳେ ବୀରବଲ ଆଗକୁ ଆସି ନଇଁ ପଡ଼ିଲେ। “ଜାହାଁପନା, ମୋତେ ଗୋଟିଏ ଦିନ ଦିଅନ୍ତୁ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ କହିବି।”

ସେଦିନ ସାରା ଦିନ ବୀରବଲ ସହରରେ ବୁଲିଲେ। ସେ ଗଛଗୁଡ଼ିକୁ ଉପରକୁ ଚାହିଁଲେ। ଛାତଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ହସୁଥିଲେ ଆଉ ମୁଣ୍ଡ ହଲାଉଥିଲେ, ଯେମିତି ଗଣୁଛନ୍ତି।

ପରଦିନ ସକାଳେ ସେ ଦରବାରକୁ ଫେରିଲେ। “ଜାହାଁପନା, ଆଗ୍ରାରେ ପଞ୍ଚାନବେ ହଜାର ଚାରିଶହ ତେଷଠିଟି କାଉ ଅଛନ୍ତି।”

అప్పుడు బీర్బల్ ముందుకు వచ్చి వంగి నమస్కరించాడు. “మహారాజా, నాకు ఒక రోజు ఇవ్వండి, నేను మీకు చెబుతాను.”

ఆ రోజంతా బీర్బల్ నగరంలో తిరిగాడు. చెట్ల వైపు పైకి చూశాడు. ఇళ్ళ పైకప్పులను చూశాడు. లెక్కపెడుతున్నట్టుగా నవ్వుతూ తల ఊపాడు.

మర్నాడు ఉదయం అతను సభకు తిరిగి వచ్చాడు. “మహారాజా, ఆగ్రాలో తొంభై ఐదు వేల నాలుగు వందల అరవై మూడు కాకులు ఉన్నాయి.”

அப்போது பீர்பால் முன்னே வந்து தலைவணங்கினார். “அரசே, எனக்கு ஒரு நாள் கொடுங்கள், நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.”

அன்று முழுவதும் பீர்பால் நகரம் முழுவதும் நடந்தார். மரங்களை அண்ணாந்து பார்த்தார். கூரைகளைப் பார்த்தார். எண்ணுவது போலப் புன்னகைத்துத் தலையசைத்தார்.

மறுநாள் காலை அவர் அரசவைக்குத் திரும்பி வந்தார். “அரசே, ஆக்ராவில் தொண்ணூற்று ஐந்தாயிரத்து நானூற்று அறுபத்து மூன்று காகங்கள் இருக்கின்றன.”

そこへ ビールバルが まえに でて、おじぎを しました。「へいか、一日 ください。そうすれば おこたえします」

その 日 いちにちじゅう、ビールバルは まちを あるきました。きを みあげ、やねを ながめ、まるで かぞえているように にこにこ うなずきました。

つぎの あさ、ビールバルは きゅうでんに もどってきました。「へいか、アーグラの カラスは きゅうまん ごせん よんひゃく ろくじゅうさんわ です」

Akbar raised his eyebrows. “Are you sure, Birbal? What if I count them myself and find more crows than that?”

“Then, Your Majesty,” said Birbal, “some crows from other towns must be visiting their relatives here.”

“And what if I find fewer?” asked Akbar.

“Then some of our Agra crows must have gone to visit their relatives in other towns,” said Birbal with a twinkle in his eye.

अकबर ने भौंहें उठाईं। “पक्का, बीरबल? अगर मैं ख़ुद गिनूँ और इससे ज़्यादा कौवे निकलें तो?”

“तब, जहाँपनाह,” बीरबल ने कहा, “दूसरे शहरों के कुछ कौवे यहाँ अपने रिश्तेदारों से मिलने आए होंगे।”

“और अगर कम निकलें तो?” अकबर ने पूछा।

“तब हमारे आगरा के कुछ कौवे दूसरे शहरों में अपने रिश्तेदारों से मिलने गए होंगे,” बीरबल ने आँखों में चमक के साथ कहा।

ଆକବର ଭ୍ରୂଲତା ଟେକିଲେ। “ନିଶ୍ଚିତ ତ, ବୀରବଲ? ଯଦି ମୁଁ ନିଜେ ଗଣେ ଆଉ ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ କାଉ ପାଏ?”

“ତେବେ, ଜାହାଁପନା,” ବୀରବଲ କହିଲେ, “ଅନ୍ୟ ସହରର କିଛି କାଉ ଏଠି ସେମାନଙ୍କ ବନ୍ଧୁକୁଟୁମ୍ବଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ଆସିଥିବେ।”

“ଆଉ ଯଦି କମ୍ ପାଏ?” ଆକବର ପଚାରିଲେ।

“ତେବେ ଆମ ଆଗ୍ରାର କିଛି କାଉ ଅନ୍ୟ ସହରରେ ସେମାନଙ୍କ ବନ୍ଧୁକୁଟୁମ୍ବଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ଯାଇଥିବେ,” ବୀରବଲ ଆଖିରେ ଚମକ ସହ କହିଲେ।

అక్బర్ కనుబొమ్మలు ఎగరేశాడు. “నిజంగానా, బీర్బల్? నేనే లెక్కపెట్టి ఇంతకంటే ఎక్కువ కాకులు కనిపిస్తే?”

“అప్పుడు, మహారాజా,” అన్నాడు బీర్బల్, “వేరే ఊళ్ళ నుంచి కొన్ని కాకులు ఇక్కడ తమ బంధువులను చూడటానికి వచ్చి ఉంటాయి.”

“మరి తక్కువ కనిపిస్తే?” అని అక్బర్ అడిగాడు.

“అప్పుడు మన ఆగ్రా కాకులు కొన్ని వేరే ఊళ్ళలో తమ బంధువులను చూడటానికి వెళ్ళి ఉంటాయి,” అన్నాడు బీర్బల్ కళ్ళలో మెరుపుతో.

அக்பர் புருவத்தை உயர்த்தினார். “உறுதியாகச் சொல்கிறாயா, பீர்பால்? நானே எண்ணிப் பார்த்து இதை விட அதிகக் காகங்கள் இருந்தால்?”

“அப்படியென்றால், அரசே,” என்றார் பீர்பால், “வேறு ஊர்களிலிருந்து சில காகங்கள் இங்கே தங்கள் உறவினர்களைப் பார்க்க வந்திருக்கும்.”

“குறைவாக இருந்தால்?” என்று அக்பர் கேட்டார்.

“அப்படியென்றால் நம் ஆக்ராக் காகங்கள் சில வேறு ஊர்களில் தங்கள் உறவினர்களைப் பார்க்கப் போயிருக்கும்,” என்றார் பீர்பால் கண்களில் குறும்புடன்.

アクバルは まゆを あげました。「たしかかね、ビールバル? わしが じぶんで かぞえて、それより おおかったら どうする?」

「そのときは、へいか」と ビールバルは いいました。「ほかの まちの カラスが、ここの しんせきに あいに きているのでしょう」

「では、すくなかったら?」と アクバルは ききました。

「そのときは、アーグラの カラスが ほかの まちの しんせきに あいに いっているのでしょう」と ビールバルは めを きらりと させて いいました。

For a moment, the whole court was quiet. Then Akbar burst out laughing. The ministers laughed too, and even the crows outside seemed to caw along.

“Birbal, nobody can count every crow,” said Akbar. “But only you could give an answer that nobody can say is wrong!”

He gave Birbal a beautiful string of pearls. And from that day on, whenever Akbar heard a crow, he smiled and thought of his clever friend.

एक पल के लिए पूरा दरबार चुप रहा। फिर अकबर ठहाका मारकर हँस पड़े। मंत्री भी हँसे, और बाहर के कौवे भी मानो साथ में काँव-काँव करने लगे।

“बीरबल, हर कौवे को कोई नहीं गिन सकता,” अकबर ने कहा। “पर ऐसा जवाब सिर्फ़ तुम ही दे सकते थे जिसे कोई ग़लत न कह सके!”

उन्होंने बीरबल को मोतियों की एक सुंदर माला दी। और उस दिन के बाद, जब भी अकबर किसी कौवे की आवाज़ सुनते, वे मुस्कुराते और अपने चतुर दोस्त को याद करते।

କିଛି କ୍ଷଣ ପାଇଁ ସାରା ଦରବାର ନିରବ ରହିଲା। ତା’ପରେ ଆକବର ହୋ ହୋ ହୋଇ ହସିଉଠିଲେ। ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ବି ହସିଲେ, ଆଉ ବାହାରର କାଉମାନେ ବି ସାଙ୍ଗରେ କା’ କା’ କଲେ ପରି ଲାଗିଲା।

“ବୀରବଲ, ପ୍ରତ୍ୟେକ କାଉକୁ କେହି ଗଣିପାରିବେ ନାହିଁ,” ଆକବର କହିଲେ। “କିନ୍ତୁ କେବଳ ତୁମେ ହିଁ ଏମିତି ଉତ୍ତର ଦେଇପାରିଲ ଯାହାକୁ କେହି ଭୁଲ୍ କହିପାରିବେ ନାହିଁ!”

ସେ ବୀରବଲଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ସୁନ୍ଦର ମୁକ୍ତା ମାଳ ଦେଲେ। ଆଉ ସେଦିନଠାରୁ, ଯେତେବେଳେ ବି ଆକବର କାଉର ଡାକ ଶୁଣନ୍ତି, ସେ ହସନ୍ତି ଆଉ ତାଙ୍କ ଚତୁର ସାଙ୍ଗଙ୍କୁ ମନେ ପକାନ୍ତି।

ఒక్క క్షణం సభ అంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది. తర్వాత అక్బర్ పకపకా నవ్వాడు. మంత్రులు కూడా నవ్వారు, బయటి కాకులు కూడా కలిసి కావ్ కావ్ అన్నట్టు అనిపించింది.

“బీర్బల్, ప్రతి కాకినీ ఎవరూ లెక్కపెట్టలేరు,” అన్నాడు అక్బర్. “కానీ ఎవరూ తప్పని చెప్పలేని జవాబు నువ్వు మాత్రమే ఇవ్వగలవు!”

ఆయన బీర్బల్‌కు ఒక అందమైన ముత్యాల హారం ఇచ్చాడు. ఆ రోజు నుంచి, అక్బర్ కాకి అరుపు విన్నప్పుడల్లా, నవ్వుకుని తన తెలివైన స్నేహితుడిని గుర్తుచేసుకునేవాడు.

ஒரு கணம் அரசவை முழுவதும் அமைதியாக இருந்தது. பிறகு அக்பர் வாய்விட்டுச் சிரித்தார். அமைச்சர்களும் சிரித்தார்கள், வெளியே இருந்த காகங்களும் சேர்ந்து கரைவது போலத் தோன்றியது.

“பீர்பால், ஒவ்வொரு காகத்தையும் யாராலும் எண்ண முடியாது,” என்றார் அக்பர். “ஆனால் யாராலும் தவறு என்று சொல்ல முடியாத பதிலை உன்னால் மட்டுமே தர முடியும்!”

அவர் பீர்பாலுக்கு ஒரு அழகான முத்துமாலையைப் பரிசளித்தார். அன்றிலிருந்து, அக்பர் காகத்தின் குரலைக் கேட்கும்போதெல்லாம், புன்னகைத்துத் தன் புத்திசாலி நண்பனை நினைத்துக்கொள்வார்.

しばらく、ひろまは しんと しずまりかえりました。それから アクバルは おおわらい しました。だいじんたちも わらい、そとの カラスまで いっしょに カーカー ないている ようでした。

「ビールバル、カラスを ぜんぶ かぞえるなんて だれにも できん」と アクバルは いいました。「だが、だれにも まちがいだと いえない こたえを だせるのは、おまえだけだ!」

アクバルは ビールバルに うつくしい しんじゅの くびかざりを あたえました。そして その 日から、アクバルは カラスの こえを きくたびに、にっこりして かしこい ともだちの ことを おもいだしたのでした。